Inleiding tot de brief aan de galaten
  • Inleiding 1 : De galaten

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Van slavenkinderen naar de vrijheid van de kinderen Gods

Er staat immers geschreven dat Abraham twee zonen kreeg, een van de slavin en een van de vrije vrouw. Maar de zoon van de slavin werd geboren uit de kracht van de natuur, die van de vrije vrouw uit de kracht van de belofte. Deze dingen zijn allegorisch bedoeld. Want de twee vrouwen zijn twee verbonden: het ene, dat van de berg Sinai, brengt slaven voort, en dat is Hagar. De Sinai is namelijk een berg in Arabië. Zij beantwoordt aan het tegenwoordige Jeruzalem, datimmers met zijn kinderen in slavernij leeft. Maar het Jeruzalem van boven is vrij en dat is ónze moeder. Want er staat geschreven: Verheug u, onvruchtbare, die niet baart, jubel en juich, u die geen weeën kent. Want de kinderen van de eenzame zullen talrijker zijn dan de kinderen van haar die de man heeft?
Ga 4, 22-27


Marianne Goffoël

24-50

Op een dag wandelde ik met een boeddhistische vriendin door een abdijtuin. We spraken over onze uiteenlopende zienswijzen. Plotseling bevonden we ons voor een calvarieberg, die daarvoor onttrokken was aan onze blik. Een kruis gericht naar de hemel, met daaraan genageld Christus.

Voor mij, als christen, ging het hier om een gebruikelijke afbeelding. De reactie van mijn boeddhistische vriendin verbaasde me echter. Ze vroeg zich af hoe men ertoe kwam een kruis af te beelden, een marteltuig, met daaraan gehangen een persoon van wie christenen dan nog beweren dat hij God is!

Zo’n reactie tegenover een inderdaad erg wrede afbeelding is op zich begrijpelijk, wanneer de betekenis ervan compleet ontgaat aan wie het onder ogen krijgt. Nochtans had ze het hart van ons geloof eigenlijk goed samengevat.

De Paastijd doet in ons het hele mysterie herleven dat het kruis uitbeeldt. In de Paasnacht lazen we het boek Exodus, over hoe de Heer de roep van zijn volk hoorde en het bevrijdde uit Egyptische slavernij. Deze bevrijding voltrok zich echter niet zonder enige moeite. Het volk Israël zou nog heel wat beleven alvorens aan te komen in het Beloofde Land.

Op zijn beurt beleeft Christus de doortocht van de nacht voor zijn executie, in pijn, terwijl hij het gewicht van het kwaad en de zonde van de wereld draagt. Hij neemt ten volle de condition humaine op zich. Het kruis is teken van marteling, maar ook instrument van bevrijding. Er is geen bevrijding zonder doortocht van het lijden. Het kwaad en het lijden zijn er vandaag nog steeds… maar Christus heeft ze overwonnen. Hem navolgend, mogen we de doortocht maken van slavernij naar de vrijheid van de kinderen Gods.

Marianne Goffoël
Bruxelles

Du fils de l’esclave à la liberté d’enfant de Dieu

 

Nous suivre

Nous suivre sur YOuTube

0
Shares