Inleiding tot de brief aan de galaten
  • Inleiding 1 : De galaten

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Ik moet opnieuw weeën doorstaan vanwege u

Mijn kinderen, ik moet opnieuw weeën doorstaan vanwege u, totdat u de gestalte van Christus hebt aangenomen.  Graag zou ik op dit ogenblik bij u zijn en een andere toon tegen u aanslaan, want ik ben ten einde raad met u. Zeg me, u die zo graag onder de wet wilt staan, luistert u wel naar de wet?
Ga 4, 19-21


Antoinette Van Mossevelde

23-50

Wanneer een man spreekt over weeën die hij moet doorstaan dan kan hij ongetwijfeld op verscherpte aandacht rekenen. Het is wel heel merkwaardig dat Paulus binnen manifest patriarchale culturen hier een vrouwelijk beeld gebruikt om over zijn eigen relatie met de gemeenten in Galatië te spreken.  Vrouwen doorstaan weeën om nieuw leven te baren. Wanneer Paulus weeën doorstaan heeft en opnieuw moet doorstaan dan getuigt hij van de onverbrekelijke, vitale band tussen hemzelf en de gemeente van de Galaten. Hij herinnert hen eraan dat het door hem, door zijn arbeid is dat die gemeenschap het licht zag, dat zij het leven kregen. En net zoals de band moeder-kind onuitwisbaar is, zo is ook de relatie van Paulus met de Galaten. Wanneer hij tegen hen uitvaart, hen uitscheldt en furieus is over het pad dat ze zijn opgegaan, dan gebeurt dit mede dank zij de aard van hun relatie, die onverbreekbare verwantschap.   Evenwel, zoals een vrouw geen nieuw leven ‘maakt’ maar draagt en op de wereld zet, zo ‘maakt’ ook Paulus de gemeenschap in Christus niet. Hoe toegewijd hij er ook voor gewerkt heeft en hoezeer hij haar blijft dragen.   

Christelijke geloofsgemeenschappen blijven een wisselwerking van mensen onderling, van volgehouden engagement en van genade. Want het is Christus zelf die in de kring van gelovigen geboren wil worden. Het is Gods liefde die aan het licht wil komen in de wijze waarop we ons onderling tot mekaar verhouden. Een liefde die ons vrij maakt en die we leerden kennen  in de persoon van Jezus van Nazareth.   Dit gebeurt en kan elke tijd opnieuw gebeuren in de messiaanse gemeenten waarin iedereen meetelt. Gemeenschappen die geen onderscheid maken tussen Jood en Griek, besneden en niet besneden, slaaf en vrije,  man en vrouw. Dat zijn gemeenschappen die de gestalte van Christus aannemen.

Antoinette Van Mossevelde
Gent

Vous que j'enfante dans la douleur

 

Nous suivre

Nous suivre sur YOuTube

0
Shares