Inleiding tot de brief aan de galaten
  • Inleiding 1 : De galaten

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

God is mijn getuige

Maar toen God, die mij had uitgekozen, nog in mijn moeders schoot, en die mijheeft geroepen door zijn genade, besloot zijn Zoon aan mij te openbaren om Hem onder de heidenvolken te verkondigen,toen ben ik aanstonds, zonder een mens te raadplegen,  zonder naar Jeruzalem te gaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik, vertrokken naar Arabië en vandaar naar Damascus teruggekeerd. Pas drie jaar later ben ik naar Jeruzalem gegaan om met Kefas kennis te maken, en ik ben veertien dagen bij hem gebleven. Van de andere apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broer van de Heer. Ik schrijf u de zuivere waarheid. God is mijn getuige. Daarna ben ik naar het gebied van Syrië en Cilicië gegaan, zonder dat de christengemeenten van Judea mij persoonlijk hadden leren kennen.  Zij wisten alleen van horen zeggen: degene die ons vroeger vervolgde, verkondigt nu het geloof dat hij vroeger wilde uitroeien.  En zij verheerlijkten God om mij.
Ga 1,15-24


Marcel Braekers

5-50

We vinden het tegenwoordig heel gewoon dat mensen hun intimiteit zomaar publiek maken. Dat was zo niet in de Oudheid, er was veel meer schroom om zijn gevoelens te tonen en zeker om zichzelf te kijk te zetten. Paulus moest daarom wel een heel ernstige reden hebben om zichzelf voor te stellen zoals hij in dit fragment doet. Die heeft hij wel degelijk: hij beschrijft hoe hij meer dan de meeste van zijn volksgenoten een gepassioneerde aanhanger van de Wet was en daarin zover ging dat hij tot het christendom bekeerde volksgenoten aangaf en ze de dood injoeg. Zo beschrijft hij heel concreet en persoonlijk wat het strikt navolgen van de Wet kan teweeg brengen. Schijnbaar gevoelloos maar daarom des te aangrijpender. Daarbij vermeldt hij dat hij vanaf de moederschoot door God was uitverkoren en stelt hij zich in de lijn van de grote profeten die dat ook zegden. Het maakt zijn gedrag alleen nog verschrikkelijker. En toch schrijft hij dit alles in een sober relaas dat daarom des te sterker treft.

Maar Paulus heeft er een bedoeling mee: hij wil zo scherp in het licht plaatsen wat het verschil is tussen de Wet volgen en leven vanuit de Geest. Overrompeld door de liefde en kracht van de verrezen Christus is hij een ander mens geworden. Elke bladzijde van zijn brieven getuigt ervan: voortaan zijn alle mensen gelijk, alles zal voorbij gaan maar alleen de liefde blijft overeind, leven en sterven worden relatief in dit perspectief, enz. God, die mij reeds in de moederschoot heeft geroepen, heeft mij met zijn genade getroffen via de persoon van Jezus de Christus. Het maakte een even radicale houding los als in zijn Wettische periode. Paulus gaat niet naar Jeruzalem en sluit zich niet aan bij de gegroeide geloofsgemeenschap, maar vertrekt naar Arabië waar hij begint te missioneren. Veel later begint hij te beseffen dat een gemeenschap en ordening belangrijk zijn en keert hij terug naar Jeruzalem. Of had hij ook nood aan informatie en wilde hij van Petrus horen hoe die aardse Jezus wel had geleefd?

Marcel Braekers
Heverlee

Je le déclare devant Dieu


 

Nous suivre

Nous suivre sur YOuTube

0
Shares