Ontdek 50 meditaties van Pasen tot Pinksteren

Thomas of de tweeling geloof en twijfel

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Zondag, 11 april
Citaat: Joh. 20, 27

 

Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde, en wees niet langer ongelovig maar geloof.

Zijn naam was Thomas, in het Grieks Didymus,  en dat betekent tweeling. De tweeling geloof en twijfel? Hij was er niet bij toen de Heer een eerste maal aan de leerlingen verscheen. Toeval? Was hij teleurgesteld? Was hij bang? En dan komt dit bericht: wij hebben de Heer gezien.

Daar had Thomas met zijn kritische geest moeite mee. Had hij niet zelf gezien dat Jezus dood was?

Is die verrezen Jezus wel dezelfde als die Jezus die hij aan het kruis gezien heeft? Hij wil het zelf zien eerder dan de anderen te geloven.

Thomas is eerlijk. Hij verbergt zich niet achter vrome praatjes. Hij durft dingen in vraag stellen. En de anderen nemen hem dit niet kwalijk. Ook mensen die twijfelen en zoekend zijn vinden een plaats in de gemeenschap.

Twijfel en vragen hebben ook hun plaats in onze relatie met God: God is niet bang van een eerlijke vraag. Voor Hem moet je je vragen en je twijfels niet verbergen achter theoretische beschouwingen en vrome praat.

Ook Jezus neemt het zoekend vragen van Thomas  ernstig: Hij komt naar hem toe. Door de gesloten deur. Jezus laat zich aan Thomas kennen en komt doorheen de gesloten deur van zijn zoekende twijfel. 

En in de gewonde Jezus ziet Thomas dat de dood, ontgoocheling, pijn en verdriet niet het laatste woord hebben. 

Terwijl de leerlingen gewoon maar “blij” waren toen ze Jezus zagen, brengt het zien van Jezus Thomas  tot de gelovige belijdenis dat deze gekruisigde Jezus de levende God is, de God die mensen nabij is, ook als ze zoekend zijn, ook als ze twijfelen.

Lire la médiation du jour en français : Un corps mystique et économique

Je moet van twee kanten komen om elkaar te ontmoeten (Stef Bos)

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Maandag, 12 april
Citaat: Jo 3, 1-2

 

Er was onder de Farizeeën iemand die Nikodemus heette. Hij behoorde tot de voornaamsten van de Joden. Eens kwam deze in de nacht bij Hem.

De Farizeeër Nikodemus kwam op een nacht naar Jezus. Blijkbaar was dat niet zo ongewoon. De avond- en nachturen zijn in de Joodse traditie een goede tijd voor bijbellezing en studie van de Thora.

Ik denk dan ook dat niet het tijdstip waarop hij naar Jezus kwam zo belangrijk is maar wel het feit dát hij kwam.

Hij, een vooraanstaande Farizeeër, blijft niet in zijn grote gelijk. Nikodemus durft de confrontatie aan, hij durft zich kwetsbaar opstellen. Hij spreekt Jezus respectvol aan als rabbi en erkent dat Hij van Godswege komt. Hij is geïnteresseerd in Jezus.

Hij luistert naar Hem, gaat niet in discussie maar probeert te begrijpen wat Hij zegt. Hij staat open voor Jezus en wil nadenken over zijn antwoorden. En Jezus neemt Nikodemus ernstig.

Nikodemus is geen leerling van Jezus geworden maar dat heeft hem er niet van weerhouden om het voor Jezus op te nemen tegenover de Farizeeën die Jezus wilden gevangennemen. (Jo.7, 51) . En na Jezus’dood zorgt hij samen met Jozef van Arimathea voor een joodse begrafenis, waarbij  Nikodemus de nodige kruiden meebrengt. (Jo, 19, 38-40)

Een Jood die nieuwsgierig is naar de geloofsbeleving van een andere Jood en daar respect voor opbrengt!

In onze kerk verschillen mensen soms van mening en beleven ze hun geloof op verschillende manieren. Er zijn gelovigen die het daar moeilijk mee hebben. Men spreekt dan van traditionalisten, conservatieven, progressieven. …Zouden deze criteria voor God belangrijk zijn? Of zijn er meerdere en gelijkwaardige wegen om tot God te komen?

Je moet inderdaad van twee kanten komen om elkaar te ontmoeten.

Lire la médiation du jour en français : Celui qui ne connaît pas l’histoire est-il condamné à la revivre ?

Ik geef je een levend hart

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Dinsdag , 13 april
Citaat: Rom. 8,4

 

Opdat de eis van de wet vervuld zou worden door ons die leven volgens de Geest.

Nikodemus is een Farizeër, hij kent de Thora en probeert waarschijnlijk te leven als een vrome Jood. Hij is nieuwsgierig naar Jezus en zijn relatie met God. Maar Jezus maakt hem al vlug duidelijk dat het Koninkrijk van God geen kwestie van ratio en discussie is.  Om het Koninkrijk van God te zien, moet je “opnieuw” of beter “van boven” geboren worden, moet je de oude mens afleggen en je laten bezielen door Gods Geest.

En die Geest die waait waarheen hij wil en wanneer hij wil, laat zich niet insluiten en komt niet op bestelling. Denk we maar aan de Pinksterervaring van de apostelen.

Maar opdat die Geest ons van binnenuit kan herscheppen en veranderen zullen we onszelf moeten durven loslaten en ons durven toevertrouwen aan de Ander.

Nikodemus begrijpt het niet. Hij kent nochtans de profetie van Ezechiël: “Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en er een levend hart voor in de plaats geven. Ik zal jullie mijn geest geven en zorgen dat jullie volgens mijn wetten leven” (Ez.36, 26-27).

En leven volgens de wet is volgens Paulus leven volgens de wet zoals ze door God bedoeld is (Rom.8, 4), geen blind navolgen van regeltjes maar in elke tijd en in elke situatie openstaan voor het nieuwe en ons laten leiden door de Geest,  gericht op wat de Geest wil.

Dan zullen mensen in ons handelen en spreken de vruchten van de Geest mogen ervaren: liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Gal.5, 22-23).

Je laten leiden door de Geest. Dat is de uitdaging, elke dag opnieuw,  je laten leiden door de Geest zo dat “de Geest die in ons een nieuw begin heeft gemaakt, dat de Geest die ons bewoont, kan voltooien wat Hij in ons begonnen is”.

Lire la médiation du jour en français : Là où croît le péril croît aussi ce qui sauve

Wees altijd verheugd!

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Woensdag, 14 april
Citaat: Fil. 4,4-5a

 

Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen.

Wij verkondigen een blijde boodschap maar zijn wij ook blije, vreugdevolle mensen?

Of is het zoals Nietzsche zegt “dat die verlosten er een beetje meer verlost zouden mogen uitzien”?

Ook Paus Franciscus betreurt het dat “er christenen zijn die een levensstijl van een Veertigdagentijd zonder Pasen lijken te hebben” (EG 6)

En dan moet ik aan Paulus denken. Paulus had geen maatschappelijk aanzien, hij was niet rijk, had geen vaste woonplaats, geen vrouw of kinderen. Daarnaast  heeft die man zo ongeveer alle beproevingen meegemaakt die je maar kan meemaken: hij werd gevangen genomen, gemarteld, heeft schipbreuk geleden, werd niet aanvaard, stootte op onbegrip en afvalligheid… In zijn brieven spreekt Paulus vrijmoedig over alles wat hem is overkomen maar dat heeft hem niet klein gekregen. Hij klaagt niet en hij is niet verbitterd.  “Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft” (Fil.4, 13). Paulus vindt zijn vreugde in de navolging van Christus. Ook Bonhoeffer schrijft dat navolging een vreugde is en de bevrijding van mensen betekent:  “Jezus vraag niet het onmogelijke of onmenselijke: zijn gebod wil nooit leven vernietigen maar leven bewaren, sterken, genezen”.

Vooral in de Brief aan de Filippenzen  spreekt Paulus voortdurend over de vreugde die hem vervult en roept hij de gemeenteleden op om vanuit die vreugde te leven :  Laat de Heer uw vreugde zijn.

Paulus schrijft deze brief in gevangenschap maar die omstandigheden kunnen hem niet van zijn blijdschap beroven want hij voelt zich innerlijk vrij, bemind en gedragen door God.

Daarom roept hij de gelovigen op : Laat de Heer uw vreugde blijven en laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen (Fil.4, 5).

Want vreugdevolle mensen zijn vriendelijke mensen. Het zijn blije mensen die in harmonie leven met zichzelf, met hun omgeving en met God.

Hun vreugde is geen voorbijgaand tijdelijk goed gevoel, hun vreugde is een levenshouding.

Zijn wij  blije, vreugdevolle christenen?

Lire la médiation du jour en français : Un ange passe

 

Getuigen is een levenshouding

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Donderdag , 15 april
Citaat: Hand. 5, 18-19

 

Ze lieten de apostelen gevangen nemen en opsluiten. Maar ’s nachts opende een engel van de Heer de deur van de gevangenis.

Met Pinksteren gebeurt het wonder : de leerlingen komen als nieuwe mensen naar buiten en verkondigen vrijmoedig in woord en daad de blijde boodschap. En hun optreden heeft succes: velen bekeren zich en de jonge gemeente leeft in grote harmonie samen. Dit roept afgunst op bij de leidende klasse. Dus worden de verkondigers van de vrijheid gevangen genomen.

Maar ’s nachts opent de engel de deuren. En waar het gezag zegt: je mag niet spreken, zegt de engel: je moet spreken. Je moet spreken over alles wat dit nieuwe leven aangaat.  Het werk van God laat zich niet tegenhouden, verdedigt Petrus zich later voor de raad, en we moeten God meer gehoorzamen dan mensen. Een uitspraak die van veel geloof en van veel durf getuigt!

De apostelen werden opgesloten, ik sluit vaak mezelf op in de zelf gebouwde gevangenis van mijn eigen “ik”,  mijn vooroordelen,  mijn maatschappelijke en materiële banden, …… maar ik weet dat ook ik geroepen ben tot een innerlijke vrijheid die mij, vrij van alle valse goden, de kracht geeft om mijn verantwoordelijkheid te nemen tegenover God en ieder ander.

Die bevrijding kan ik niet zelf bewerkstelligen,  die moet van buiten af komen. En ook naar mij zendt God engelen om die gesloten deur te openen. Ik weet niet hoe dat gebeurt , ik kan niet bepalen wanneer het gebeurt en ik weet ook niet wie die engel is maar ik geloof dat het gebeurt. Maar dan is telkens weer de vraag: wil ik bevrijd worden? Heb ik de moed en het geloof om door de geopende deur te stappen om, zoals de apostelen, “God te gehoorzamen” en in alle vrijmoedigheid in woord en daad met de hulp van de Geest te getuigen van een geloof dat mensen bevrijdt, ook als ik daarbij tegen de stroom moet inroeien? Durf ik dat? Niet alleen op momenten dat ik me goed voel en alles goed gaat maar, zoals de apostelen dagelijks onderricht bleven geven,  iedere dag opnieuw want:  getuigen is een levenshouding.

Lire la médiation du jour en français : Du ciel à la terre

Met mijn hart kijken met jouw hart

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Vrijdag , 16 april
Citaat: Mc. 10, 21

 

Jezus keek hem liefdevol aan.

Bij het lezen van Mc. 10, 17-22  werd ik getroffen door de manier waarop Jezus volgens Marcus naar de man keek:  “liefdevol”, letterlijk staat er: “Terwijl hij hem aankeek, toonde hij hem zijn liefde.” Ook Matteus en Lucas vertellen dit verhaal maar zij vermelden niet hóe Jezus naar de jongeman keek.

Je kan op vele manieren naar mensen kijken: er zijn blikken die angst aanjagen, blikken die vernederen, blikken die oordelen, veroordelen, blikken vol vooroordelen,...

Maar er zijn ook liefdevolle blikken en die blikken doen mensen leven, geven vertrouwen, drukken waardering uit…. Een liefdevolle blik kan nieuwe mensen van ons maken, doet ons geloven in onszelf en nodigt ons uit om boven onszelf uit te stijgen.

Zo zie ik de Vader naar de verloren zoon kijken,  zo zie ik God naar mensen kijken.

In 1 Samuel 16, 7 lezen we “Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer naar het hart”.

Zo kijkt Jezus naar mensen.

Zo wil ik naar mensen leren kijken: naar hun hart en niet naar hun uiterlijk of hun gedrag.

En dan zal ik mensen zien die kostbaar en waardevol zijn in Gods ogen, mensen met een verlangen naar hoop, naar liefde, naar vrede, mensen op zoek naar geborgenheid.

Jezus keek de jongeman liefdevol aan maar hij verplichtte hem tot niets.

Jezus kijkt ons liefdevol aan en Hij verplicht ons tot niets. Hij nodigt ons alleen uit om met diezelfde liefdevolle blik naar mensen te kijken.

Moge God mij ogen geven die naar mensen kijken zoals Hij naar mij kijkt.

Dan zal ik in ieder van hen de Ander zien, “de weerloze kwetsbare mens die appèl doet op mijn verantwoordelijkheid“ (Levinas) en bidden dat God zich ook over hem mag ontfermen.

Lire la médiation du jour en français : Que ta volonté soit faite !

400 x wees niet bang!

Auteur: Annemie Deckers
Datum: Zaterdag, 17 april
Citaat: Psalm 107, 30

 

Hij bracht hen naar een veilige haven.

Ons leven verloopt niet altijd als een kalm tochtje over het water. Vaak komt onze boot in woelige wateren terecht en regelmatig krijgen we tegenwind. We worden geconfronteerd met problemen, persoonlijk en maatschappelijk, we lijden onder de lockdown, we hebben angst voor het coronavirus, we stellen ons vragen bij de toekomst van onze planeet, we vragen ons af hoe het verder moet met de kerk, …

En vaak hebben we het gevoel dat onze problemen ons overspoelen en dat we dreigen kopje onder te gaan.

Ook de boot van de eerste christenen kwam regelmatig in een storm terecht en dreigde soms te kapseizen, getuigen de evangelisten.

Maar in al die verhalen lezen we ook hoe de leerlingen geloofden dat zij er niet alleen voor stonden, dat ze zich niet moesten laten bepalen door de angst. Want telkens opnieuw hoorden ze de boodschap: Wees niet bang.

We kunnen het bijna 400 maal lezen:  in de psalmen, bij de profeten, in de evangelies, in de brieven, telkens anders verwoord maar altijd met dezelfde boodschap:  Wees niet bang, want Ik ben bij je. Vrees niet, want ik ben jouw God (Jes.41, 10).

In de storm is God bij me, Hij neemt het roer van mijn boot niet over maar Hij geeft me wel de kracht om de moed niet te verliezen en om te blijven varen, ook als de golven steeds groter worden, ook als mijn boot ondertussen schade heeft opgelopen.

En ik durf me aan Hem toevertrouwen want ik geloof dat Hij steeds opnieuw “de storm tot zwijgen zal brengen en mij naar een veilige haven brengen” (ps. 107, 29-30).

Lire la médiation du jour en français : La table et la parole

Meditaties in het Frans

  • En vie !

    Vous êtes ressuscités…Votre vie est cachée avec le Christ en Dieu Oui, le Christ est ressuscité, « réveillé » selon le verbe Read More
  • Ailleurs, autrement

    En Galilée, c'est là qu'ils me verront. Pour un peu, l'évangile de ce jour (Mt 28,8-15) finirait par donner le Read More
  • En quête

    Qui cherches-tu ? Cette question, que Jésus pose à Marie-Madeleine en pleurs, elle est proprement vertigineuse. C'est la seule, au fond,
  • Le regard de Pierre

    … et il marchait. Une fois encore, la Parole du jour ressemble à une invitation à l'exercice physique ! Bien utile, au
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13