Ontdek 50 meditaties van Pasen tot Pinksteren

Lotgenoten en tochtgenoten

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Zondag, 4 april
Citaat: Johannes 20, 1-9


Het is onmogelijk! Zo’n mens mag niet aan de vergetelheid worden prijs gegeven. Zijn volgelingen hebben hun twijfels gehad. Is de weg die Jezus is gegaan wel zo verstandig geweest ? Toen ze er getuige van waren hoe hij tot het einde toe volhardde moesten ze het toegeven. Jezus is zonder meer uniek. Een mens om niet te vergeten. Dit besef hadden ze niet van de ene dag op de andere. Er is tijd nodig geweest om de ontgoocheling te verwerken. De ontreddering. Maar het is gebeurd. Hun aanvankelijk schuchter gevoel is gegroeid tot stille zekerheid en ten slotte tot een diepe overtuiging. Hij is een man naar Gods hart geweest, ten voeten uit.

Toch laat het verhaal van de evangelist Johannes heel verschillende reacties zien. Maria Magdalena, Petrus en de door Jezus geliefde leerling. Ieder reageert op de hun eigen manier. Het zijn spiegels die ons worden voorgehouden. Er is angst, onbegrip en geloof. Angst die we vandaag op onze manier voelen in een cultuur die doordrongen is van eigenbelang. En onbegrip zoals duidelijk blijkt uit de totale vervreemding van de christelijke geloofstraditie. En gelukkig er is ook geloof. Hoe aarzelend of aangevochten ook, er is geloof  dat onze wereld ondanks alles nog toekomst heeft. Wij zijn bondgenoten van de verrezen Christus. Lotgenoten en tochtgenoten. Enkel de radicaal andere weg die door Jezus werd voorgeleefd kan er één zijn die een echt andere wereld laat oplichten. Een wereld die we met veel anderen hopen te delen.

Daar is geloof voor nodig. Geloof dat sterker is dan angst en onbegrip. Geloof dat gebouwd is op vertrouwen, dat we het tijdperk van de verrezen Christus zijn binnen getreden.

Lire la médiation du jour en français : En vie !


Foto credits: iStock/AlexBrylov

De dood voorbij

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Maandag 5 april
Citaat: Matteus 28, 8-15


Paasgeloof gaat niet over een terugkeer uit de dood. Nergens in het evangelie wordt verteld dat Jezus “gezond en wel” uit het graf is gestapt. Er is, na de dood, geen weg terug. De dood is evenwel geen eindpunt. Er is een “verder”. Er is een leven in Jezus’ voetspoor dat ons leven en onze dood niet ontkent, maar overstijgt. Een leven dat iets van God zichtbaar maakt. Dat begint hier en nu, in dit leven.

Soms word je geraakt tot in het diepste van je ziel door een ontmoeting die je er bovenop helpt. Je voelt je begrepen. Aanvaard. Dat zindert na, het draagt je verder. Of je wordt gedreven door een grote liefde: voor je kind, je partner, je vriend of vriendin. Die kleine woordjes vol zorg bij elk afscheid : “je zult toch voorzichtig zijn”. Die kus, hoe vluchtig ook, als teken van verbondenheid. Onbewust zijn het tekens van je hoop dat liefde duren zal.

 Paasgeloof bemoedigt ons vast te houden aan dit vertrouwen. Jezus leeft. Hij leeft niet lichamelijk zoals wij leven. Hij leeft, getransformeerd in de liefde die mensen elkaar toedragen. In de zorg waarmee we elkaar omgeven. In de troost waarmee we elkaar nabij zijn. In het protest tegen onrecht, veraf en dichtbij. Het is een rode draad in de geschiedenis. De dood is niet overwonnen. Maar er is leven, voorbij de dood. Er is een verder. Er is de beweging die Jezus’ leven verder vertelt. Dat is niet het verhaal van een triomferende kerk. Wél van de onverwoestbare Jezusgestalte. Hij zet onze geschiedenis steeds weer onder stroom, naar een wereld eindelijk menselijk. 

Lire la médiation du jour en français : Ailleurs, autrement 


Foto credit: Flickr/Pablo Fernández [CC]

Aanbidden of navolgen

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Dinsdag, 6 april
Citaat: Matteus 28, 8-15


De verhalen over ontmoetingen van Jezus met zijn vrienden na zijn dood missen elke logica. Het is ook begrijpelijk. Er is zoveel dat je tegelijk wil vertellen dat je struikelt over je eigen woorden. Zo gaat het nu eenmaal bij het afscheid van een geliefde. De emoties spelen je parten. Je weet niet waar eerst gekeken. Het is niet anders bij Jezus. Ofschoon het Jezus zelf is die probeert rust te brengen bij zijn vrienden: "wees gegroet". In een eerste reactie willen zij hem vastgrijpen, hem omknellen. Ze willen hem namelijk zo graag terug.  Maar dat kan niet. Jezus stuurt hen op weg naar Galilea, hun thuisbasis, waar hij ook zelf zijn tocht was begonnen. Daar moet het tenslotte gebeuren. In de eigen thuisbasis. Hij wil niet op een voetstuk geplaatst worden. Hij vraagt geen aanbidding. 

Nochtans, aanbidding is lange tijd belangrijk geweest als religieuze houding. Uiteraard gold enkel God als aanbiddenswaardig. Maar door zijn verrijzenis kwam Jezus toch dicht in zijn buurt. Daar speelde de aanbidding van het allerheiligste sacrament een belangrijke rol in.  Zegeningen met de geconsacreerde hostie heetten een bijzondere spirituele kracht te ondersteunen. De spiritualiteit van aanbidding genoot de voorkeur van de officiële kerk. Een spiritualiteit van navolging - vooral wanneer deze begrepen werd als maatschappelijk of sociaal engagement – stond een trapje lager.

Uiteraard hoeft het ene niet te gaan ten koste van het andere, maar Jezus vroeg van zijn leerlingen navolging. Hij vroeg geen aanbidding.  Navolging gebeurt in het dagelijkse leven waar we zijn voorbeeld op een creatieve manier vertalen in de dienstbaarheid die van ons wordt verwacht.

Lire la médiation du jour en français : En quête


Foto credit: Flickr/maximilianschiffer [CC

Noem me bij mijn naam

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Woensdag, 7 april
Citaat: Johannes 20, 11-18

 

Er is veel over gespeculeerd of Jezus al dan niet een relatie heeft gehad met Maria Magdalena. We zullen het - jammer of niet - nooit weten. Zelfs Oprah Winfrey kan dit geheim niet onthullen. Toch heeft de kwestie in bepaalde kringen behoorlijk wat commotie veroorzaakt. Het kan ook niet ontkend worden dat ze een opvallende plaats inneemt in de evangeliën. Dat geldt ook nog voor andere figuren. Zacheus bijvoorbeeld. Niet bepaald een arme sukkelaar die moest krassen om het einde van de maand te halen.  Het zal wel iets meer dan een sobere broodmaaltijd zijn geweest die hij Jezus voorzette. Er zou een hele resem mensen kunnen genoemd worden die de norm van kerkelijke deftigheid niet haalt, waar Jezus zich thuis bij voelt.

De ontmoetingen spelen zich niet af bij gelegenheid van een kerkdienst. Ze gebeuren à l’improviste. Maar Jezus ziet hen. Hij heeft hun verlangen gezien. Dat hadden ze niet verwacht. En hij spreekt hen aan. Nog straffer. Zowel voor Maria Magdalena als voor Zacheus betekent het een nieuw begin. Dat ze gekend zijn en bij name genoemd worden is een formidabele erkenning. Een bevestiging. Voor Jezus zijn ze de moeite waard.

De reactie blijft niet uit. Maria van Magdala overwint haar tranen en op Jezus’ woord gaat ze op weg met haar boodschap naar de andere leerlingen. En Zacheus ? Uit eigen beweging deelt hij de helft van zijn bezittingen uit aan de armen. Het zijn nieuwe mensen geworden. Ze zijn overgestapt in het tijdperk van de verrezen Christus.

Lire la médiation du jour en français : Le regard de Pierre


Foto credit: iStock/Motortion

Een vreemde gast

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Donderdag, 8 april
Citaat: Lc 24, 13-35


Je hebt het wel eens meegemaakt. Uitgenodigd op een party waar het niet slecht is, maar ook niet echt goed. Tot die ene persoon opdaagt waardoor alles anders wordt. Niet omdat die mens zoveel spectaculairs uithaalt, maar gewoon door haar aanwezigheid en de aandacht waarmee zij mensen aanspreekt. De sfeer is helemaal opgefleurd. Zij geeft je zo'n goed gevoel. Nu wil je nog wat blijven. Want er gaat iets van haar uit dat je niet wil missen. Die voelbare intensiteit!

Het was met Jezus' vrienden behoorlijk slechter gesteld. Ik heb het even over die twee die op weg zijn naar huis, weg van Jeruzalem waar Jezus was gekruisigd. Alles ziet er somber uit. Ieder heeft zijn eigen gedachten aan wat zo mooi had kunnen worden. Maar nu is alles voorgoed begraven. En dan is er die vreemde man die met hen meeloopt. Hij vraagt wat hen zo somber stemt. Ze storten het uit: de pijn en het verdriet, de ontgoocheling en de frustratie. Het lucht zichtbaar op. Blijf nog wat, vragen ze hem. Het is zo'n warme mens.

Aan tafel wordt nog meer verteld. Zo gaat het ook bij ons. Wanneer de sfeer er is leggen we onze ziel bloot voor elkaar.  We hebben het over de kinderen en hoe lastig ze het hebben met die corona, maar ook de trots is voelbaar om wat ze reeds gepresteerd hebben. En we vertrouwen er op dat het straks beter wordt. En neen, het verdriet om het verlies is niet voorbij. Maar even mochten we een moment van opluchting ervaren. Dank zij die vreemde mens die we aan tafel mochten ontvangen.

Lire la médiation du jour en français : Le soin du jardinier


Foto credit: iStock/ViewApart

Raak me aan

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Vrijdag, 9 april
Citaat: Lucas 24,35-48


Het is ons in deze coronatijden streng verboden geweest elkaar aan te raken. Enkel de heel dichte bekenden, huisgenoten en partners, mochten we een knuffel geven. Maar verder was er enkel "verboden toegang". Het motto luidde: "Afstand houden omwille van het overleven". We hopen dat het zo vlug mogelijk voorbij is. Er is geen leven mogelijk zonder lichamelijke nabijheid, zonder aanraking. Het is dan ook begrijpelijk dat Jezus zijn vrienden vraagt hem aan te raken. Het is als het ware de proef op de som. Hij is geen zuivere geest.

Toch is er iets bijzonders aan het lichaam van Jezus. Het draagt de tekenen van zijn lijden en sterven. Hij is geen natuurlijke dood gestorven. Hij is geëxecuteerd door kruisiging. De dood die voorbehouden was voor het uitschot en de opstandelingen. Een publieke blamage. Op die manier wilden de religeuze leiders liefst zo vlug mogelijk de herinnering aan zijn naam uitwissen en er voor zorgen dat hij zou worden vergeten. Maar dat is niet gelukt. De beweging die Jezus op gang heeft gebracht vindt uitbreiding onder de joden, maar ook daarover heen, bij de zogeheten heidenen. De gekruisigde is de verrezene, en de verrezene is niemand anders dan de gekruisigde. Paulus kan het maar niet genoeg gezegd krijgen.

En nu, over zijn dood heen, vraagt hij aangeraakt te worden. En samen met zijn vrienden te eten. De dood kan hem blijkbaar niet gevangen houden. De Jezusbeweging is geen zuiver geestelijke beweging, maar een beweging die gestalte krijgt in betrokkenheid op de levende mensengemeenschappen die overal gestalte krijgen. Het lichaam van Christus.

Lire la médiation du jour en français : L'équerre et la folie


Foto credit: iStock/PeopleImages

Ontgoocheling in de kerk

Auteur: Ignace d'Hert
Datum: Zaterdag , 10 April
Citaat: Marcus 16, 9-15

 

Er is veel te doen onder exegeten over het laatste stuk van het Marcusevangelie. De meesten delen de mening dat Marcus oorspronkelijk eindigt bij de vrouwen die compleet ondersteboven zijn en gewoon op de vlucht gaan, niet wetend wat te doen (zie Marcus 16, 8). Een dergelijk einde klinkt wellicht te abrupt, zonder perpectief van hoop. Het verhaal dat we vandaag lezen (Marcus 16, 9-15) wil hieraan verhelpen. De eerlijkhed gebiedt te erkennen dat ook de tweede poging nauwelijks lukt. De leerlingen geloven zelfs elkaar niet.

We herkennen ons in deze situatie. Er is geen enthousiasme meer om Jezus te volgen. Inzet voor menselijkheid en mensenrechten gebeurt ook in de seculiere ruimte, los van het evangelie. Velen zien niet welke betekenis een kerkgemeenschap daar kan aan toevoegen.  “Kerk” is nog te zeer beladen door negatieve bijklanken. Dogmatisme, moralisme, seksueel misbruik, machtsdrang, noem het maar op.

We hoeven niets te ontkennen of goed te praten. Maar er is ook een andere kant. Mensen vinden elkaar in een gedeelde zoektocht naar verdieping en hechte verbondenheid. Ze begrijpen de  betekenis van Jezus’ leven als een diep geluk  omdat ze de ervaring van het nieuwe leven mogen smaken. De vreugde om  het tijdperk van de verrezene waar ze deel van zijn. Ook dat is realiteit. Het gebeurt op zoveel plaatsen.  Ook in de passage in het evangelie vandaag lezen we een verwijzing naar de Emmausgangers. Er is veel hardleersheid, maar af en toe ook een teken van hoop. Dat mogen we koesteren.

Lire la médiation du jour en français : Quand la chair parle


Foto credit: Flickr/Daniel Jolivet [CC]

Meditaties in het Frans

  • En vie !

    Vous êtes ressuscités…Votre vie est cachée avec le Christ en Dieu Oui, le Christ est ressuscité, « réveillé » selon le verbe Read More
  • Ailleurs, autrement

    En Galilée, c'est là qu'ils me verront. Pour un peu, l'évangile de ce jour (Mt 28,8-15) finirait par donner le Read More
  • En quête

    Qui cherches-tu ? Cette question, que Jésus pose à Marie-Madeleine en pleurs, elle est proprement vertigineuse. C'est la seule, au fond,
  • Le regard de Pierre

    … et il marchait. Une fois encore, la Parole du jour ressemble à une invitation à l'exercice physique ! Bien utile, au
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13