50 jours pour vivre le temps pascal

Rien ne va plus... Cependant !

Nederlandse versie hieronder

Alain Letier

Dans les textes qui précèdent immédiatement les lectures de ce jour, rien ne va plus. Toute référence à la foi chrétienne est proscrite car il vaut mieux bien se faire voir en ne s’affichant pas ouvertement croyant en Dieu (Jn 12, 43) ou en prenant un homme pour Dieu (Ac 12, 22). 

Aujourd’hui en Belgique, il faut prendre acte que, dans un contexte de société sécularisée et de séparation des pouvoirs entre l’église et l’état, la religion n’ impose plus sa conception de la vie et du vivre ensemble. D’ailleurs des organisations politique, sociale, syndicale, d’éducation permanente, de jeunesse se questionnent  et/ou suppriment toute référence explicite au christianisme. Pour autant est-ce que rien ne va plus ? 

 Cependant tout est possible. Les deux textes du jour, dans la traduction de la TOB, proche du texte grec, commencent par l’adverbe « δὲ » cependant : dans les Actes des Apôtres (12,23) « la parole de Dieu, cependant, croissait et se multipliait. » et  dans l’évangile de Jean (12, 44) « Cependant, Jésus proclama : qui croit en moi, ce n’est pas en moi qu’il croit, mais en celui qui m’a envoyé ». Un avenir est possible pour que la parole de Dieu soit entendue à condition dit l’évangile que nous croyions en celui qui a envoyé Jésus. 

 Plus loin dans le texte, Jean précise la mission de Jésus : « je ne suis pas venu juger le monde, je suis venu sauver le monde. » Jn 12,47,  

La question est posée : les chrétiens peuvent-ils aider à sauver le monde ou en d’autres termes les chrétiens ont-ils encore quelque chose à dire non plus en ces jours-là ou en ces temps-là, mais aujourd’hui ? Plus que jamais les humains ne peuvent plus être de simples consommateurs de vie mais des acteurs de leur vie. Ils ont à découvrir ou à redécouvrir qu’ils ne sont pas le centre de tout, que l’altérité  est une donnée fondamentale de l’ « être »  humain. Les chrétiens, modestement, peuvent apporter une vision critique de la société qui n’exclurait plus personne et  ne se replierait pas sur elle-même.  La foi et la confiance dans la transcendance aimante de Dieu et la pratique de relations égalitaires, fraternelles, pacifiques dans la liberté, le questionnement et le respect de la dignité de tous et de toutes peuvent être entendues aujourd’hui en vue d’un avenir heureux. 

Lectures du jour :

  • 1re lect. : Ac 12, 24 – 13, 5
  • Ps : 66, 2-3, 5, 7-8
  • Évangile : Jn 12, 44-50 

Niets lijkt nog te gaan...en toch!

Alain Letier

In de teksten die onmiddellijk voorafgaan aan de lezingen van vandaag, lijkt niets meer goed te gaan. Elke verwijzing naar het geloof in Christus is verboden en men kan beter niet openlijk laten zien dat men in Hem gelooft (Joh. 12, 43) of een mens voor God aanziet (Hand. 12, 22). 

Vandaag stellen wij in onze geseculariseerde maatschappij in België  vast dat er een scheiding is tussen kerk en staat waarbij  godsdienst niet langer het leven en het samenleven reguleert. Bovendien stellen politieke, sociale, vakbonds-, vormings - en jeugdorganisaties elke expliciete verwijzing naar het christendom ter discussie en/of schrappen zij deze.  

Betekent dat nu echter dat er niets meer mogelijk is ? 

Toch wel. In de TOB-vertaling die dicht bij de Griekse tekst staat, beginnen de  twee teksten van vandaag met het bijwoord "δὲ" – “echter”: in de Handelingen van de Apostelen (12:24) « het woord Gods echter vermeerderde en vermenigvuldigde zich » en in het Evangelie van Johannes (12:44) « Jezus verklaarde echter: 'Wie in mij gelooft, gelooft niet in mij, maar in degene die mij gezonden heeft ».  

Er is dus wel degelijk een toekomst waarin het woord van God gehoord kan worden op voorwaarde, zegt het Evangelie ,  dat wij geloven in Hem die Jezus gezonden heeft. 

Later in de tekst verduidelijkt Johannes Jezus' zending: "Ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen, ik ben gekomen om de wereld te redden. (Joh 12:47 ) 

De vraag is: kunnen christenen helpen de wereld te redden, of met andere woorden, hebben christenen nog iets te bieden, niet in de ene of de andere tijd, maar vandaag? Meer dan ooit hebben mensen de mogelijkheid om hun leven in eigen hand te nemen en het niet te  ondergaan. Zij moeten ontdekken of herontdekken dat zij niet het middelpunt van alles zijn en dat het anders-zijn een fundamenteel gegeven is van het menselijk "zijn". Christenen kunnen op bescheiden wijze een kritische visie brengen op de samenleving, die niemand meer uitsluit en niet in zichzelf gekeerd is.  Geloof en vertrouwen in Gods alles overstijgende liefde en de praktijk van gelijkwaardige, broederlijke en vreedzame betrekkingen in vrijheid en eerbied voor de waardigheid van allen, kunnen ons op weg zetten naar een gelukkige toekomst. 

Lezingen van de dag:

  • Hand.12, 24-13, 5a: Zondert mij Barnabas en Saulus af
  • Joh.12, 44-50: Als een licht ben Ik gekomen

Crédit photo : iStock / praetorianphoto

0
Shares